Genç bir şairin facebook sayfasında paylaştığı şiiri… Ben de paylaşmadan edemedim…

Şiir: Fazilet Katlanır

meyali hayal

bir sokağa saptım
kaybolasım tutmuş
antikacıların vitrinlerinden,
saçları dağılmış
bir kız yansıyordu
üstüme alınmadım.

ben birkaç kere
deklanşöre bastığımı
anımsıyorum yalnızca

sonrası…

gerçeğine su katılmış
hayale benziyordu
az buçuk
ya da o an benzer
gibiydi.

nerdeydi bu sokağın,
top oynayan çocukları?
ip atlayan?
sümüklü?

köşebaşı
mis konteynırlar
gangster kedilerinmiş
kovaladılar beni
oysa
kediydim biraz,
az da çöp
öyle ya,
hepimiz aynı yere
gidecektik.

çişimle duvara
bir şeyler yazmak,
bir isim
bir rakam
bir dize belki

yapamazdım.
elverişsizdim buna
doğuştan.

bir şeyin doğduğun
anda katileşmesi
ne demek?

neyse
yürüdüm işte
birkaç sağa,
birkaç sola saptım,
toplam üç sokak ismi okudum,
bir de merdivenlerden indim
bunları hatırlamakta
güçlük çekmiyorum.

ama
silinen kısımda
mühim bir şeyler var
biliyorum!
yükte ağır,
pahada hafif.

bir sokak serserisi
yanımdan söylenerek
geçti gitti
küfür mü ediyordu?
sahi ne farkımız vardı?
yoktu.

“kahrolsun”
diyordu duvar
o esnada.
kimbilir kime diyordu
çokçaydı
kahrolsunlar
ve
binbir şekli vardı
kahrolmanın

makinama davrandım,
kahrı çektim.

14 Mayıs 2010

Reklamlar