İkinci bir affolarizma ile karşınızdayım. Dikkat ederseniz ikinci bir derken de affolarizma yapmaya yaklaşmış bulundum. Bir acaip oldum. İkinci bir, ikinci kez bir, ikiden bir, ikide bir ve son olarak iki de bir.

Her ne kadar sürç-i lisan ettiysek affola, ya da af dileyen: Cansu Fırıncı

Yani sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı? diye sormuş üstad…

O böyle söylememiş gibi…
Ben tuttum elmaya aşık oldum!
o tuttu kafama düştü!
Yedim zehirli çıktı!
Aşk zehirli bir düşünceymiş bunu öğrendim ben Newton’dan.
Reklamlar